کد لوگوهای سه گوشه


گلبرگ عشق - عشق سرخ من
سفارش تبلیغ

ثبت شرکت
صبا

 

 

الهى! بنده اى گم کرده راهم

بده راهم که سرتاپا گناهم

اگر عمرى به غفلت زیست کردم

تمام هستیم را نیست کردم

به هر در، حلقه کوبیدم خدایا

لباس یأس پوشیدم خدایا

اسیر نفس هر جایى شدم من

مقیم شهر رسوایى شدم من

نچیدم گل ز شاخه آرزویى

ندارم پیش مردم آبرویى

کنم با عجز و ناله بر تو اظهار

گنه کارم، گنه کارم، گنه کار

تو رحمان و رحیم و مهربانى

منم مهمان تو، و تو میزبانى

تو سوز سینه ام را ساز کردى

در رحمت به رویم باز کردى

تو گفتى توبه کن، من مى پذیرم

ترحم کن امیرا من فقیرم

الهى! هرچه هستم هر که هستم

سر خوان عطاى تو نشستم

یقین دارم که با این شرمسارى

نجاتم مى دهى از خوار و زارى

اگر کوه گنه گردیده بارم

یقین دارم على(ع) را دوست دارم

ببخشا اى همه آگاهى من

گناهم را به خاطرخواهى من

الهى! گرچه هستم غرق عصیان

پشیمانم، پشیمانم، پشیمان.

  

 شعر از: ژولیده نیشابورى.

 

 

 






تاریخ : یکشنبه 91/5/8 | 12:2 عصر | نویسنده : پسر پاییزی | تو هم یه شاخه گل بده()


بی قرار توام و در دل تنگم گله هاست،

آه بی تاب شدن، عادت کم حوصله هاست.

همچو عکس رخ مهتاب که افتاده در آب،

در دلم هستی و بین من و تو فاصله هاست.

 

آسمان با قفس تنگ چه فرقی دارد؟

بال وقتی قفس پرزدن چلچله هاست.

بی تو هر لحظه مرا بیم فروریختن است،

مثل شهری که به روی گسل زلزله هاست.

 

باز می پرسمت از مساله ی دوری و عشق

و سکوت تو جواب همه ی مساله هاست!!

 

  کارت پستال درخواستی طراحان

  






تاریخ : شنبه 91/2/23 | 4:41 عصر | نویسنده : پسر پاییزی | تو هم یه شاخه گل بده()

 

تقدیم به کسی که نمیدونم تو خاطرش میمونم یا براش خاطره میشم؟

 

آنکه خاطر تو را می خواهد حتما نفسی می خواهد!

 نفسم باش که خاطر تو را می خواهم.

 

تو پرستوی بهارانم باش،از دلم کوچ مکن!

من به مهمانی چشمان تو عادت دارم.

 

هیچ دلی بی بهانه نمی تپد! 

نمیدانیم بهانه ها دلگیرند،یا دلها بهانه گیر.

 

آرامش آن است که بدانی در هر گام دست تو در دست خداست.

 

   لحظه هایتان آرام.

 

 

 






تاریخ : سه شنبه 91/2/5 | 9:28 عصر | نویسنده : پسر پاییزی | تو هم یه شاخه گل بده()

 

 

 

 

دلم شکست ! کسی صدایش نشنید.

آری . دل مرد بی صدا می شکند.

 

 

دیروز اتفاقی برام افتاد که تازه فهمیدم راه رو اشتباه میرم!

 فهمیدم که چقدر ساده ام که زود به همه اعتماد میکنم.

فهمیدم که زمان آدمها رو عوض میکنه، نیومدم که باز

غم نامه بنویسم.اومدم به قولی که به سحر خانم دادم عمل

کنم! کسی که من شعرهای قشنگش رو دوست دارم.

شعر "ای گل تازه" از "وحشی بافقی" رو تقدیم این

عزیز می کنم.تا چه قبول افتد.

 

 

من خوشه چین دردهایم ،آهای مردم.

اندوه می چینم ، تبسم می فروشم.

 

 

 

ای گل تازه که بویی ز وفا نیست ترا

خبر از سرزنش خار جفا نیست ترا

رحم بر بلبل بی برگ و نوا نیست ترا

التفاتی به اسیران بلا نیست ترا

ما اسیر غم و اصلا غم ما نیست ترا

با اسیر غم خود رحم چرا نیست ترا

فارغ از عاشق غمناک نمی باید بود
 
جان من اینهمه بی باک نمی باید بود 
 

همچو گل چند به روی همه خندان باشی
 
همره غیر به گل گشت گلستان باشی
 
هر زمان با دگری دست و گریبان باشی
 
زان بیندیش که از کرده پشیمان باشی

جمع با جمع نباشند و پریشان باشی

یاد حیرانی ما آری و حیران باشی 

ما نباشیم که باشد که جفای تو کشد

به جفا سازد و صد جور برای تو کشد 

شب به کاشانه اغیار نمی باید بود

غیر را شمع شب تار نمی باید بود

همه جا با همه کس یار نمی باید بود

یار اغیار دل آزار نمی باید بود

تشنه خون من زار نمی باید بود

تا به این مرتبه خونخوار نمی باید بود 

من اگر کشته شوم باعث بد نامی توست

موجب شهرت بی باکی و خود کامی توست 

دیگری جز تو مرا اینهمه آزار نکرد

جز تو کس در نظر خلق مرا خوار نکرد

آنچه کردی تو به من هیچ ستمکار نکرد

هیچ سنگین دل بیدادگر این کار نکرد

این ستمها دگری با من بیمار نکرد

هیچکس اینهمه آزار من زار نکرد 

گر ز آزردن من هست غرض مردن من

مردم؛ آزار مکش ، از پی آزردن من 

جان من سنگدلی؛ دل به تو دادن غلط است

بر سر راه تو چون خاک فتادن غلط است

چشم امید به روی تو گشادن غلط است

روی پر گرد به راه تو نهادن غلط است

رفتن اولاست ز کوی تو ستادن غلط است

جان شیرین به تمنای تو دادن غلط است 

تو نه آنی که غم عاشق زارت باشد

چون شود خاک بر آن خاک گذارت باشد 

مدتی هست که حیرانم و تدبیری نیست 

عاشق بی سر و سامانم و تدبیری نیست

از غمت سر به گریبانم و تدبیری نیست

خون دل رفته به دامانم و تدبیری نیست

از جفای تو بدینسانم و تدبیری نیست

چه توان کرد پشیمانم و تدبیری نیست 

شرح درماندگی خود به که تقریر کنم

عاجزم چاره ی من چیست چه تدبیر کنم 

نخل نو خیز گلستان جهان بسیار است

گل این باغ بسی؛ سرو روان بسیار است

جان من همچو تو غارتگر جان بسیار است

ترک زرین کمر موی میان بسیار است

با لب همچو شکر تنگ دهان بسیار است

نه که غیر از تو جوان نیست جوان بسیار است 

دیگری اینهمه بیداد به عاشق نکند

قصد آزردن یاران موافق نکند 

مدتی شد که در آزارم و میدانی تو

به کمند تو گرفتارم و میدانی تو

از غم عشق تو بیمارم و میدانی تو

داغ عشق تو به جان دارم و میدانی تو

خون دل از مژه میبارم و میدانی تو

از غم عشق تو چنین زارم و میدانی تو 

از زبان تو حدیثی نشنودم هرگز

از تو شرمنده یک حرف نبودم هرگز 

مکن آن نوع که آزرده شوم از خویت

دست بر دل نهم و پا بکشم از کویت

گوشه ای گیرم و من بعد نیایم سویت

نکنم بار دگر یاد قد دلجویت

دیده پوشم ز تماشای رخ نیکویت

سخنی گویم و شرمنده شوم از رویت 

بشنو پند و مکن قصد دل آزرده ی خویش

ور نه بسیار پشیمان شوی از کرده ی خویش 

چند صبح آیم و از خاک درت شام روم

از سر کوی تو خود کام به ناکام روم

صد دعا گویم و آزرده به دشنام روم

از پیت آیم و با من نشوی رام روم

دور دور از تو من تیره سرانجام روم

نبود زَِهره که همراه تو یک گام روم 

کس چرا اینهمه سنگین دل و بدخو باشد

جان من این روشی نیست که نیکو باشد 

از چه با من نشوی یار چه می پرهیزی

یار شو با من بیمار چه می پرهیزی

چیست مانع زمن زار چه می پرهیزی

بگشا لعل شکر بار چه می پرهیزی

حرف زن ای بت خونخوار چه می پرهیزی

نه حدیثی کنی اظهار چه می پرهیزی 

که ترا گفت به ارباب وفا حرف مزن

چین بر ابرو زن و یک بار به ما حرف مزن 

درد من کشته ی شمشیر بلا میداند

سوز من سوخته ی داغ جفا میداند

مسکنم ساکن صحرای فنا میداند

همه کس حال من بی سر و پا میداند

پاکبازم همه کس طور مرا میداند

عاشقی همچو منت نیست خدا میداند 

چاره ی من کن مگذار که بیچاره شوم

سر خود گیرم و از کوی تو آواره شوم 

از سر کوی تو با دیده ی تر خواهم رفت

چهره آلوده به خوناب جگر خواهم رفت

تا نظر می کنی از پیش نظرخواهم رفت

گر نرفتم ز درت شام؛ سحر خواهم رفت

نه که این بار چو هر بار دگر خواهم رفت

نیست باز آمدنم باز اگر خواهم رفت 

از جفای تو من زار چو رفتم ، رفتم

لطف کن که این بار چو رفتم ، رفتم 

چند در کوی تو با خاک برابر باشم

چند پا مال جفای تو ستمگر باشم

چند پیش تو به قدر از همه کمتر باشم

از تو چند ای بت بد کیش مکدر باشم

می روم تا به سجود بت دیگر باشم

باز اگر سجده کنم پیش تو کافر باشم 

خود بگو کز تو کشم ناز و تغافل تا کی

طاقتم نیست از این بیش تحمٌل تا کی 

سبزه ی دامن نسرین ترا بنده شوم

ابتدای خط مشکین ترا بنده شوم

چین و ابرو زدن کین ترا بنده شوم

گره ابروی پرچین ترا بنده شوم

حرف ناگفتن و تکمین ترا بنده شوم

طرز محبوبی و آیین ترا بنده شوم 

الله الله؛ ز که این قاعده اندوخته ای

کیست استاد تو اینها ز که آموخته ای 

اینهمه جور که من از پی هم می بینم

زود خود را به سر کوی عدم می بینم

دیگران راحت و من اینهمه غم میبینم

همه کس خرم و من درد الم می بینم

لطف بسیار طمع دارم و کم می بینم

هستم آزرده و بسیار ستم می بینم 

خرده بر حرف درشت من آزرده مگیر

حرف آزرده درشتانه بود خرده مگیر 

آنچنان باش که من از تو شکایت نکنم

از تو قطع طمع و لطف و عنایت نکنم

پیش مردم ز جفای تو حکایت نکنم

همه جا قصه ی درد تو روایت نکنم

دیگر این قصه ی بی حد و نهایت نکنم

خویش را شهره ی هر شهر و ولایت نکنم 

خوش کنی خاطر وحشی به نگاهی سهل است

سوی تو گوشه چشمی ز تو گاهی سهل است

 

 

 

 






تاریخ : چهارشنبه 90/4/29 | 1:58 صبح | نویسنده : پسر پاییزی | تو هم یه شاخه گل بده()

سلام و درود فراوان به دوستان همیشگی،چند روزی بود که حالم

خیلی بد شده بود!!! حال و حوصله نداشتم. خدا را شکر الان بهترم.

یه تشکر ویژه هم میکنم از اونهایی که توی این مدت خیلی به من

لطف کردن و منو تنها نگذاشتن و با عث دلگرمی من شدند. برای

همه شون آرزوی سلامتی و شادی میکنم.شاید برای شما هم

پیش اومده که بعضی وقتها میخواید حرفی رو بزنید اما نمیدونید

چه جوری و با کدوم کلمه و یا جمله بگید که منظور شما رو

برسونه! توی اینجور وقتها یه شعر یا یه متن ادبی میتونه چاره

ساز باشه.آپ جدید رو به همین منظور انتخاب کردم. چون چند

وقتی هست که احساس میکنم بعضی ها با حرفهاشون به

نوعی به افکار و عقاید من توهین میکنن!!!برای همه شون جواب

دارم.اما،اما،اما مطمئنم یه روز اونا باید جواب پس بدن! جواب

دل شکستن ها،جواب نامردی ها،جواب زود قضاوت کردن ها،

جواب توهین ها... شرمنده همه تونم، ببخشید، دلم پر درده

چی بگم... بقیه شو بیخیال میشم. 

 

از همان روزی که دست حضرت قابیل

گشت آلوده به خون حضرت هابیل،

از همان روزی که فرزندان آدم صدر -

پیغام آوران باریتعالی،

زهر تلخ دشمنی در خونشان جوشید!!!

آدمیت مرده بود! گر چه آدم زنده بود.

از همان روزی که یوسف را برادرها به چاه انداختند.

از همان روزی که با شلاق خون دیوار چین را ساختند!

آدمیت مرده بود!!!

بعدها دنیا پر ز آدم شد و

این آسیاب هی گشت و گشت،

قرنها از مرگ آدم هم گذشت.

ای دریغ آدمیت بر نگشت!

قرن ما روزگار مرگ انسانیت است!

صحبت از آزادگی،پاکی و مروت ابلهی است.

صحبت از محبت، مهر و وفا حرفی نابجاست!

من که از پژمردن یک شاخه گل،

اشک در چشمان و بغضم در گلوست.

مرگ او را از کجا باور کنم.

سینه ی دنیا ز خوبی ها تهی است!

صحبت از پژمردن یک برگ نیست!

وای جنگل را بیابان میکنند،

دست خون آلوده را در پیش چشم خلق پنهان می کنند!

هیچ حیوانی به حیوانی نمیدارد روا،

آنچه این نامردمان با جان انسان میکنند.

صحبت از پژمردن یک برگ نیست!

فرض کن مرگ قناری در قفس هم مرگ نیست.

فرض کن یک شاخه گل هم در جهان هرگز نرست،

فرض کن جنگل بیابان بود از روز نخست.

در کویری سوت و کور،

در میان مردمی با این مصیبتها صبور.

صحبت از مرگ محبت، مرگ عشق

گفتگو از مرگ انسانیت است!!!

 

 

 تصاویر جدید زیباسازی وبلاگ , سایت پیچک » بخش تصاویر زیباسازی » سری ششم www.pichak.net کلیک کنید

برگرفته از کتاب:سایه ظلمت - کارو 






تاریخ : یکشنبه 89/12/8 | 6:51 عصر | نویسنده : پسر پاییزی | تو هم یه شاخه گل بده()

 

زندگی ، ای شمع کوچک ، شعله ات پاینده نیست!

 

تا رسد صبحی ز ره ، نورت به شب زاینده نیست.

 

زندگی یک سایه ی لغزنده است !

 

زندگی بازیگری بازنده ست !

 

اضطرابش روی صحنه آشکار ،

 

ساعتی دیگر نماند بر قرار .

 

زندگی چون قصه ی دیوانه ای ست!

 

پر هیاهو ، پوچ و چون افسانه ای ست . 

 

ویلیام شکسپیر 

 

 

 

 

 Beautiful Heart Graphic

 

 






تاریخ : دوشنبه 89/10/20 | 3:55 عصر | نویسنده : پسر پاییزی | تو هم یه شاخه گل بده()

شعری در مورد شام غریبان از زبان حضرت زینب سلام الله علیها

   

 

اگر صبح قیامت را شبی است ، آن شب است امشب

طبیب از من ملول و جان ز حسرت بر لب است امشب

 

برادر جان یکی سر بر کن از خواب و تماشا کن

که زینب بی تو چون در ذکر یا رب یا رب است امشب

 

جهان پر انقلاب و من غریب ، این دشت پر وحشت

تو در خواب خوش و بیمار در تاب و تب است امشب

 

سرت مهمان خولی و تنت با ساربان همدم

مرا با هر دو اندر دل هزاران مطلب است امشب

 

صبا از من به زهرا( س) گو بیا ، شام غریبان بین

که گریان دیده ی دشمن به حال زینب است امشب

 

 

 






تاریخ : پنج شنبه 89/9/25 | 7:34 عصر | نویسنده : پسر پاییزی | تو هم یه شاخه گل بده()

 

 

ز مان ، طولانی می شود برای کسانی که غصه دارند.  
 

کوتاه می شود برای کسانی که شاد هستند.
 

دیر می گذرد برای کسانی که منتظر هستند.
 

زود می گذرد برای کسانی که عجله دارند.
 

اما ابدی می شود برای کسانی که عاشق هستند!!!

 

اثری از ویلیام شکسپیر

 

 






تاریخ : جمعه 89/9/5 | 4:48 عصر | نویسنده : پسر پاییزی | تو هم یه شاخه گل بده()

                                              

   به آینه خیره ام !

    و به برگهای سرخی که –

   دیدار تو را شرمگینند.

   تا شاید تو را –

   در آیینه ببینم.

   اینک آینه ام شکسته!

   و تصویری برای –

    نام تو ندارم.

      برگرفته از کتاب: شب دریا -  منیژه مدحتی






تاریخ : دوشنبه 89/9/1 | 1:18 صبح | نویسنده : پسر پاییزی | تو هم یه شاخه گل بده()

 

عشق یعنی اشک توبه در قنوت

خواندنش با نام غفار الذنوب

عشق یعنی چشمها هم در رکوع

شرمگین از نام ستار العیوب

عشق یعنی سر سجود و دل سجود

ذکر یا رب یا رب از عمق وجود

 

 

 






تاریخ : چهارشنبه 89/8/26 | 11:35 عصر | نویسنده : پسر پاییزی | تو هم یه شاخه گل بده()
.: Weblog Themes By BlackSkin :.


الکسا

قالب وبلاگ
گالری عکس
چت روم
دریافت همین آهنگ

قالب وبلاگ

کد های زیبا سازی